PDF Drukuj Email
Oszczędności energii w przeszkleniach fasad
AKTUALNOŚCI - Inne, ciekawe
Spis treści
Oszczędności energii w przeszkleniach fasad
Szczeliwa stosowane w uszczelnianiu szyb zespolonych
Porównanie systemów
Możliwości dla architektów i planistów
Wszystkie strony

Oprócz powlekania szkła wypełnianie wewnętrznej komory szyby zespolonej gazem obojętnym jest jednym ze środków redukcji strat ciepła. Poprzez zastosowanie wypełnienia argonem wartość współczynnika przenikania ciepła U szyby zespolonej można zredukować o 0,3 W/m2K. Taka redukcja strat ciepła oznacza w praktyce roczne oszczędności oleju opałowego na poziomie 3 litrów na metr kwadratowy powierzchni przeszklonej fasady. Jeśli natomiast chodzi o równoważnik energii elektrycznej zużytej do chłodzenia pomieszczeń w klimacie gorącym oszczędności te są nawet czterokrotnie większe.

1. Wypełnienie gazem obojętnym

Oprócz powlekania szkła wypełnianie wewnętrznej komory szyby zespolonej gazem obojętnym jest jednym ze środków redukcji strat ciepła. Poprzez zastosowanie wypełnienia argonem wartość współczynnika przenikania ciepła U szyby zespolonej można zredukować o 0,3 W/m2K. Taka redukcja strat ciepła oznacza w praktyce roczne oszczędności oleju opałowego na poziomie 3 litrów na metr kwadratowy powierzchni przeszklonej fasady. Jeśli natomiast chodzi o równoważnik energii elektrycznej zużytej do chłodzenia pomieszczeń w klimacie gorącym oszczędności te są nawet czterokrotnie większe. W wypadku przeszkleń fasad o dużych powierzchniach oznacza to nie tylko wysoki potencjał oszczędności energetycznych, lecz również redukcję emisji dwutlenku węgla na nie spotkaną jak dotąd skalę w  konsekwencji redukcje efektu cieplarnianego w tymże samym stopniu. Jednakże wykazywany przez szczeliwa sylikonowe wysoki wskaźnik dyfuzji argonu stanowi przeszkodę w wykorzystaniu ich do uszczelnienia szyb zespolonych wypełnionych argonem. Z uwagi na znaczne ugięcia formatek szkła, wywołane zmiany temperatury oraz ciśnieniem atmosferycznym, a także niesprężystymi właściwościami PIB,  w szybach zespolonych z uszczelnieniem silikonowym uszkodzenie uszczelnienia wewnętrznego ze sznura berylowego stanowi najczęściej spotykaną przyczynę nadmiernych strat gazu wypełniającego komorę szyby. Jednakże dzięki rozwojowi produkcji szczeliw silikonowych o bardzo wysokim module sprężystości, przeznaczonych do uszczelniania szyb zespolonych, możliwa stała się produkcja wypełnionych argonem szyb zespolonych spełniających wymagania normy europejskiej EN1279 odnoszącej się do szyb zespolonych wypełnionych argonem. Niemniej jednak, ponieważ w istocie rzeczy barierę dla dyfuzji argonu stanowi warstwa utworzona przez sznur butylowy, podstawowe znaczenie w procesie produkcji szyb zespolonych ma wszechstronne wykorzystanie posiadanej wiedzy oraz kontrola jakości. Tego rodzaju szyby można wytwarzać przy pomocy zarówno sztywnych ramek dystansowych, składających się z cienkościennych profili metalowych, jak i ramek termoplastycznych wykonanych w technologii Thermo Plastic Spacers (TPS), a także z „superramek” wykonanych w technologii  Super Spacer. Oznacza to przełom w dziedzinie zastosowania szyb zespolonych w wypełnieniem argonowym w wykonawstwie strukturalnych przeszkleń fasad, co wykazano w 2004 r. w projekcie wybudowanych w Monachium dwóch wieżowców Munich Business Towers.

2. Systemy ramek dystansowych

W dyskusji na temat strat ciepła kwestia ramek dystansowych i ich doskonalenie odgrywa istotna rolę

Sztywne ramki dystansowe.

Przez szereg lat dystansowe składanie z odpowiednio przeciętych prętów wykonanych z aluminiowych profili cienkościennych stanowiły podstawowy rodzaj ramek. Proces produkcji szyb zespolonych został w wysokim stopniu zautomatyzowany, przy czym sumaryczna wydajność produkcyjna całkowicie zautomatyzowanych linii do produkcji szkła termoizolacyjnego wynosi 400 000 m2 rocznie. Z upływem czasu na rynku pojawiły się ramki dystansowe wykonane ze stali nierdzewnej lub stali pokryte tworzywem. Pojawiły się ramki metalowe z dylatacją termiczną wypełnioną poliuretanem. Niższy współczynnik przewodzenia ciepła takich ramek można ograniczyć zjawisko przewodzenia ciepła poprzez brzegi szyby zespolonej, a w  konsekwencji zredukować straty ciepła.

 

Ramki z tworzyw

Ponieważ współczynnik przewodzenia ciepła metali jest znacznie większy od współczynnika przewodzenia ciepła tworzyw sztucznych, niektóre technologie poszły w kierunku zastąpienia ramek wykonanych z kształtowników metalowych przez ramki wykonane z materiałów organicznych zwierających środki higroskopijne (sito molekularne). Proces produkcji szyb zespolonych przy użyciu tych ramek został zautomatyzowany. Dzięki temu ramki wykonywane w tym systemie spełniają wymagania dotyczące dopuszczalnych wskaźników strat gazu i określone normą EN1279. Niemniej jednak z uwagi na długi okres eksploatacji szyb zespolonych stosowanych w przeszkleniach strukturalnych, wysokość warstwy szczeliwa wymaga precyzyjnych obliczeń uwzględniających obciążenia wynikające zarówno z parcia wiatru, jak i zmian warunków atmosferycznych.

Wymagana jest kompatybilność materiałów stosowanych zarówno w różnych systemach oszkleń strukturalnych, jak i materiałów używanych do uszczelniania krawędzi szyb zespolonych, przy czym wszystkie muszą odznaczać się kompatybilnością przez cały okres swej eksploatacji. W systemach przeszkleń strukturalnych dochodzi do bezpośredniego wzajemnego kontaktu między wieloma różnymi materiałami. Dokładnie i szeroko zakrojone badania mogą zminimalizować ewentualne zagrożenia. Najnowsze doświadczenia wykazały jednak, że niektóre plastyfikatory oraz związki lotne wchodzące w skład mas uszczelniających oraz uszczelek kauczukowych mogą migrować na przestrzeni rzędu cali i wywierać różny wpływ na zabarwienie szczeliw, a także ich własności mechaniczne i zdolności przylegania. Niezbędne jest więc zapewnienie w procesie produkcji szyb zespolonych odpowiedniej kontroli jakości.



Wpisany przez Administrator